ooOoo

เอ...เราควรจะเล่าเรื่องราวนี้ยังไงกันดี?

เรื่องมันเริ่มที่ตรงไหนหนอ?

อ้อ มันเริ่มขึ้นในคืนวันหนึ่ง ผมได้คุยผ่านโปรแกรม msn กับพี่แป๊ด (บรรณาธิการและเจ้าของ สนพ. ระหว่างบรรทัด) เนื่องด้วยส่งต้นฉบับให้พี่เขาอ่านเล่นๆ หนึ่งปึ๊ง เพื่อที่จะขอคำแนะนำ ติ-ชม เราคุยกันยาวเหยียด และก็ค่อยๆ ออกนอกเรื่องต้นฉบับปึ๊งนั้นไป จู่ๆ ไม่รู้อะไรดลใจ พี่แป๊ดก็พูด (พิมพ์) ขึ้นมาว่า "เอ๋ เขียนหนังสือเกี่ยวกับความรักให้อ่านหน่อยสิ" ทันใดนั้น ผมก็นึกอะไรอยู่ก็ไม่รู้ พิมพ์กลับไปว่า "พี่อยากได้เมื่อไหร่ครับ" (ขาดความยั้งคิดสุดๆ) "เดือนกุมภาฯ เป็นไง" พี่แป๊ดตอบกลับมา

หลังจากคืนวันนั้น ผมก็เริ่มต้นเขียนหนังสือเกี่ยวกับความรักเล่มแรกในชีวิต

แปลกดีเหมือนกัน มันเป็นหนังสือที่ผมใช้เวลาเขียนน้อยที่สุด แต่กลับมีจำนวนตัวอักษร (หรือความหนาของต้นฉบับ) มากที่สุดตั้งแต่เคยเขียนหนังสือมา และก็สนุกมากขณะที่เขียน บางหน้าก็เศร้ามากเช่นกัน

ผมเขียนไปได้ประมาณหนึ่งในสามส่วน ผมก็นึกถึงน้องชายคนหนึ่งขึ้นมา นับจากวันนั้น (ที่ผมได้เคยแปะข้อความถึงเขาเอาไว้ในบล็อกแห่งนี้) จนถึงวันนี้ เวลาผ่านมาเกือบสองเดือนได้แล้วที่ทางของเรามาตัดกัน และเราได้รู้จักกันผ่านหนังสือและบทเพลง

ครับ-แสตมป์ 7thSCENE

แตมรู้จักผมผ่านตัวหนังสือ ผมรู้จักแตมผ่านตัวโน้ตและเสียงหล่อๆ ของเขา เรายังไม่เคยเจอหน้าค่าตากันตัวเป็นๆ เลย แต่ได้แลกเปลี่ยนคำพูดคำจากันนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว ยิ่งคุยก็ยิ่งรู้สึกว่าน้องชายคนนี้ "น่ารักดี" และน่าจะชวนมาทำอะไรร่วมกัน เอ่อ...ผมหมายถึงหากแตมเขายอมลดตัวลงมาร่วมกิจกรรมกับผมน่ะนะครับ

แต่ไม่ลองก็ไม่รู้ ไหนๆ แตมก็เคยแต่งเพลงหลังจากอ่านหนังสือของผมจบมาแล้ว (ซึ่งเป็นเพลงที่ผมฟังแล้วชอบมาก) ผมเองก็อยากเขียนเนื้อเพลงมาตั้งนานนม จนกระทั่งนมจะยานอยู่แล้วก็ยังไม่เคยมีเพลงออกมาฟังเล่นสักที ผมจึงลองกัดฟันชวนแตม "มาทำเพลงกันไหม ประกอบหนังสือเกี่ยวกับความรัก" ผมส่งต้นฉบับให้แตมอ่าน แล้วบอกว่า มาแต่งกันคนละเพลง แต่สุดท้ายแล้วเราลองทำงานกันแบบ "บุญธรรม พระประโทน" โดยใช้วิธี ไป-กลับ

เพลงหนึ่ง ผมเขียนเนื้อเพลงก่อน แล้วแตมเอาไปขยำกระทั่งเป็นเพลง (เก่งจริงๆ)

อีกเพลง แตมแต่งเลย เนื้อมาพร้อมทำนอง แล้วส่งมาให้ผมฟัง ผมก็แค่หยอดเนื้อบางส่วนลงไปในช่องว่างที่แตมเว้นเอาไว้ให้ "พี่บุญธรรม" ได้ทำหน้าที่ ซึ่งเพลงนี้ แตมจัดการไปเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว ผมก็แค่ทำหน้าที่โรยผักชีนิดหน่อยเท่านั้นเอง

เพลงทั้งสองเพลง เสร็จคร่าวๆ แล้วครับ

เพลงหนึ่งชื่อ "วันแห่งความรัก"

อีกเพลงหนึ่งชื่อ "ทฤษฎีสีชมพู"

มันจะเป็นเพลงประกอบหนังสือเล่มที่ผมได้เกริ่นเอาไว้ ใช่ครับ หนังสือเล่มนี้จะมีซีดีแถมติดไปด้วย!

วันนี้ ผมคุยกับแตมและพี่แป๊ดว่าเราน่าจะเอาเพลงของพวกเรามาแบ่งให้ลูกค้าในร้านคุกกี้แห่งนี้ฟังไปด้วยกัน แตมฝากมาบอกว่า "นี่เป็นแค่เดโม ของจริงจะเพราะกว่านี้นะครับ" (ฮ่าฮ่า เราบอกให้แล้วนะ)

ระหว่างที่รอหนังสือเล่มนั้นซึ่งกำลังอบอยู่ นั่งเอนหลังสบายๆ แล้วฟังเพลงในร้านนี้ไปพลางๆ นะครับ เพลงนี้ก็ยังอยู่ในระหว่างการอบอยู่เช่นกัน แต่เรายกบางส่วนมาเสิร์ฟให้ลองชิมกันเล่นๆ ดูก่อน อร่อยหรือไม่อย่างไร ถูกปากถูกหูหรือเปล่า ก็บอกกันได้นะครับ

แต่ที่แน่ๆ มีหนึ่งส่วนผสมสำคัญอยู่ในหนังสือและเพลงทั้งสอง

ส่วนผสมที่ว่าคืออะไร

เอ...เหมือนผมจะได้พูดถึงมันไปแล้ว