พจนานุกลม: ที่สุด

posted on 25 Dec 2007 20:46 by roundfinger in Dictionary

นับวันยิ่งพบว่าคำว่า ที่สุด ในชีวิตของตัวเองลดน้อยลงเรื่อยๆ เวลาเจอคำถามที่มีคำว่า ที่สุด ในประโยคคำถามมักจะตอบไม่ค่อยได้ อึ้งไปสอง-สามวินาที และก็ยิ้มแหยๆ ส่งเสียงแหะๆ แล้วบอกกับคนตรงหน้าไปว่า คิดไม่ออกอะ  

ชอบหนังสือเล่มไหนที่สุดในชีวิต

ชอบหนังเรื่องไหนที่สุด

ชอบเพลงอะไรที่สุด

ชอบดาราคนไหนที่สุด

รวมไปถึงคำถามที่อาจจะตอบยากกว่า อย่าง...

รักเพื่อนคนไหนที่สุด

สนิทกับเพื่อนคนไหนที่สุด

หมาที่เลี้ยงมารักตัวไหนที่สุดแหม

มันยากนะไอ้การที่จะตอบประโยคคำถามพวกนี้ 

กำลังคิดว่า คำว่า ที่สุด มันอยู่ใต้กฏแห่งการเปลี่ยนแปลงของโลกและชีวิต ที่สุดของวันนี้อาจเป็นที่โหล่ของวันหน้า กระทั่งสิ่งที่เคยหลงใหลนักหนา วันหนึ่งมันอาจจะไม่ติดอยู่ในลิสต์บัญชีรายชื่อของสิ่งที่ชอบเลยก็เป็นได้ หนัง หนังสือ เพลงที่ยังคงมีคำว่า ที่สุด อยู่ในใจ มักจะเป็นสิ่งที่ได้ชมได้ดูได้อ่านได้ฟังในวัยเยาว์ วันที่เรายังเห็นโลกน้อย และประทับใจกับอะไรแล้วฝังแน่น ติดทนราวกับถูกชโลมไว้ด้วยกาวตราช้าง 

ในวัยเด็กเมื่อประทับใจกับอะไรง่าย จึงไม่ยากที่จะมีคำว่า ที่สุด และหากเราหยุดความรู้สึกเอาไว้ตรงนั้น สิ่งเหล่านั้นจะยังเป็นที่สุดอยู่เสมอ อย่าเผลอไปสัมผัสมันอีกครั้งก็แล้วกัน เผลอๆ คำว่าที่สุดจะหลุดร่อนหายไปและไม่สามารถแปะกลับเข้าไปได้ดังเดิม เพราะกาวเก่าย่อมหมดสภาพเป็นธรรมดา 

ทุกครั้งที่คิดจะย้อนกลับไปอ่านหนังสือที่เคยชอบมากๆ ดูหนังที่เคยหลงรัก มักจะเกิดความรู้สึกกังวลกับตัวเองอยู่ลึกๆ เหมือนกำลังจะเปิดประตูเข้าไปเจอเพื่อนเก่าที่เราไม่รู้ว่า เมื่อเราเปลี่ยนไปแล้ว เรากับเขาจะยังคุยกันสนุกและรู้เรื่องเหมือนเดิมไหม เราจะยังประทับใจกันหรือเปล่า หรือเรื่องราวสนุกๆ ในวันก่อนจะไม่สนุกเท่าวันนั้นแล้ว และก็ต้องรู้สึกเสียดายทุกครั้งในยามที่หวนกลับไปหาสิ่งที่เคยชอบทั้งหลายแล้วไม่ประทับใจเท่าห้วงเวลานั้น บ่อยครั้งจึงเลือกที่จะเก็บความรู้สึกและความทรงจำดีๆ เอาไว้เหมือนเดิม แม้เลือนลางก็ยังจำได้ว่าชอบมันมาก  

อายุและตัวเลขบนปฏิทินที่เลยผ่านค่อยๆ กระซิบบอกกับเราว่า ไม่มีอะไรเป็นที่สุด ตราบที่เรายังคงเดินหน้าเปิดประตูบานใหม่ๆ อยู่ตลอดเวลา ยังคงเดินทางออกสู่โลกใบใหญ่ที่ยังมีอะไรให้รู้จักอีกมาก เราจะพบกับสิ่งที่สุดอีกหลายอย่าง แต่เราก็จะตื่นตะลึงกับมันทุกครั้งที่ได้เห็นมันเป็นครั้งแรก และค่อยๆ จืดจางลงเมื่อได้พบกับสิ่งใหม่ๆ ที่ชวนให้ตื่นเต้นหรือกระทบกับความรู้สึกมากกว่า 

เราอาจจะได้มาสรุปความเป็นที่สุดกับตัวเองอีกครั้งเมื่อวันที่เราหยุดเดินแล้ว นั่งนิ่งๆ บนม้านั่งตัวเก่าแล้วนึกย้อนว่ายังมีสิ่งใดบ้างที่ยังติดอยู่ในซอกสมอง แต่เมื่อถึงวันนั้นก็ไม่แน่ใจว่าเราจะยังคงเชื่อความหมายของคำว่าที่สุดอยู่หรือเปล่า 

เพราะจะว่าไปที่สุดก็ไม่ได้มีความหมายอะไร และไม่ใช่ความจริงแท้ ที่สุด-เกิดขึ้นต่อเมื่อใครคนหนึ่งทำการเปรียบเทียบ เมื่อเกิดที่สุดขึ้นที่ไหน ก็แปลว่ามีผู้ตกเป็นรอง ณ ที่นั้น ที่สุดอาจจะดีใจอยู่ไม่กี่วัน หลังจากนั้นตัวเองก็ต้องตกเป็นผู้เป็นที่อยู่ข้างล่างบ้าง 

ช่วงนี้ได้ดูหนังดีๆ หลายเรื่อง อ่านหนังสือดีๆ ก็หลายเล่ม ชอบ แต่ก็แปลกที่ไม่ได้ประทับใจมากมายและนำขึ้นหิ้งหนังหรือหนังสือในดวงใจเหมือนเมื่อก่อน อาจเพราะกลัวจะล้นหิ้ง และเหตุผลอีกอย่างก็อาจเพราะหิ้งถูกรื้อไปแล้ว 

ฟังดูเหี่ยวๆ หดหู่ เมื่อใครคนหนึ่งรื้อหิ้งหนังสือในดวงใจลงจากฝาผนัง เหมือนความสามารถในการแยกแยะความชอบความชังลดน้อยถอยลงเมื่ออายุคืบคลานเข้าใกล้วัยทอง (เฮ้ย ยังอีกนาน) แต่หากลองนึกภาพของชายวัยทองกับกองซีดี, ดีวีดี และหนังสือนับพันเล่ม ว่างๆ ก็หยิบมันขึ้นมาเปิดฟัง, ดู และอ่านเล่น ภาพเก่าๆ ความคิดเก่าๆ และแรงบันดาลใจใหม่ๆ ก็เกิดขึ้นได้ตลอดเวลา ของดีมีมาก เมื่อเรารู้แล้วเราจึงเข้าใจเสียทีว่า มันมากเกินกว่าที่จะจัดสิบอันดับอะไรก็ตามในดวงใจ และแทนที่จะเอาเวลามานั่งจัดอันดับ เอาเวลาไปสัมผัสอะไรใหม่ๆ มากองไว้อีกดีกว่า 

ความไม่มีที่สุด ทำให้การตัดสินลดลงอีกด้วย ไม่ต้องให้คุณค่ากับทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนที่ครูคอยให้คะแนนนักเรียน ไม่ต้องพิพากษาเหมือนศาลยุติธรรมลงค้อนกับจำเลย ไม่ต้องให้ดาวเหมือนนักวิจารณ์ในนิตยสารทั้งหลาย และก็มีความสุขกับการเสพสิ่งต่างๆ เหล่านั้นด้วยใจ แตะต้องมันด้วยความรู้สึกสะอาดๆ ซึ่งก็น่าจะนำมาซึ่งความสบายใจ เมื่อไม่ตัดสินก็รับและสัมผัสมันอย่างที่มันเป็น จำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง ตามแต่ว่าสิ่งนั้นจะกระทบมาก-น้อยแค่ไหน 

ไม่ใช่แค่หนัง หนังสือ หรือเพลง แต่ยังรวมไปถึงสถานที่ คน สิ่งของ และเรื่องราวต่างๆ เช่นกันกับคำถามว่า ชอบประเทศอะไรที่สุด ประทับใจกับอะไรที่สุด แปลกดี เวลามานั่งนึกนี่มันขุดไม่ค่อยออก แต่ถ้าลองให้นึกนานสักหน่อยจะบอกได้ว่าชอบไอ้นี่เพราะอย่างนั้น ชอบไอ้นั่นเพราะอย่างนี้ มีเหตุการณ์ดังต่อไปนี้เกิดขึ้นในที่นั้น ในช่วงเวลานั้น แต่เมื่อลองซักต่ออีกสักหน่อยว่า แล้วชอบอะไรมากกว่า ก็ต้องตอบทุกทีเลยว่า ก็ชอบคนละแบบนะ 

เหมือนแทงกั๊กอย่างกับพรรคชาติไทย แต่มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ มองให้ดีอะไรต่อมิอะไรมันก็มีดีในความแตกต่างของมัน โตเกียวไม่มีภูเขาเหมือนเนปาล แต่เนปาลก็ไม่มีแสงสีและวัยรุ่นน่ารักเหมือนโตเกียว หิมาลัยยิ่งใหญ่แต่ก็ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเหมือนนครวัด และนครวัดก็ไม่มีกระจกสีประดับเหมือนวัดพระแก้ว แล้วพี่จะให้ผมให้คะแนนเหมือนครูเหรอครับว่าอะไรมันสวยกว่า อะไรน่าประทับใจกว่า จนด้วยความสามารถจริงๆ

ความแตกต่างจึงดูจะน่ารักกว่าความเป็นที่สุด หากใครสักคนมองสิ่งต่างๆ ในแง่งามที่ต่างกันไปของสิ่งนั้นสิ่งนี้ก็คงจะมีสิ่งดีสิ่งงามหลายอย่างในดวงใจ โดยไม่จำเป็นต้องจัดอันดับหรือไม่ต้องแปะสติ๊กเกอร์คำว่าที่สุด

เช่นกันกับการดำเนินชีวิตและการทำงาน ในวงการโฆษณาจะมีการแจกรางวัลให้กับผลงานที่มีความคิดสร้างสรรค์ที่สุดประจำปีในสาขาต่างๆ ก็คล้ายกันกับในวงการอื่นไม่ว่าหนัง เพลง หรือหนังสือ จะว่าไปการแจกรางวัลที่สุดเหล่านี้ได้จัดตั้งคุณค่าแบบหนึ่งให้กับผู้ที่ต้องการรางวัล แต่ละเวทีก็มักจะมีบุคลิกของคุณค่าความดีงามต่างกันไป ผลงานที่สุดที่ได้รับรางวัลมักได้รับการถกเถียงกันในวันรุ่งขึ้นเป็นประจำ แทบทุกเวที ไม่ว่าวงการไหน และแน่นอนว่า ผลงานที่เรามักจะได้ยินเสียงถกเถียงเสียงดังที่สุดก็คือผลงานที่ได้รับรางวัล ที่สุด นั่นเอง

เพื่อทำงานให้ได้รางวัลที่สุดนั้น บางคนมองไปที่รางวัลมากกว่าสิ่งที่ตัวเองอยากทำ การคิดงานเพื่อรางวัลเป็นการคิดจากข้างนอกเข้ามาข้างใน แต่ผมชอบงานที่คิดจากข้างในออกไปข้างนอกมากกว่า เพราะข้างในของแต่ละคนนั้นน่าสนใจ เต็มไปด้วยความหลากหลาย และไม่เคยเลยที่จะซ้ำกัน เราจะได้งานที่น่าสนใจมากมายหากทุกคนคิดงานออกมาจากตัวเอง แต่เราจะได้งานที่ซ้ำกันจำนวนมาก หากทุกคนคิดงานเพื่อหวังรางวัลเดียวกันนั้น

รางวัลที่สุด-ที่จะม