สองหมื่นแสตมป์
posted on 13 Nov 2007 16:25 by roundfinger
วันนี้ มีน้องมาทักผมใน msn ด้วยล่ะ
"ผมชื่อ แสตมป์ นะครับ เป็นรุ่นน้องพี่ที่ไอดี"
"หวัดดีรุ่นน้อง"
"ผมชอบอ่านหนังสือพี่ครับ"
"ขอบคุณมากเลย ดีใจครับ"
"มีเพลงๆ หนึ่ง ผมแต่งไว้หลังจากอ่านหนังสือของพี่จบ อยากให้พี่ได้ลองฟัง"
"จริงเหรอ ขอบคุณมากๆ ส่งมาเลย อยากฟัง"
"ได้เลยครับ"
"แต่งจากหนังสือเล่มไหนครับ"
"กัมพูชาพริบตาเดียวครับ"
ว่าแล้วแสตมป์ก็ส่งเพลงมา
...
ผมเปิดฟัง แล้วรีบเคาะหน้าต่างของแสตมป์ขึ้นมา กรอกข้อความลงไป
"พระเจ้า! เพลงเพราะโคตร"
ผมไม่อยากบอกเขาว่า ระหว่างที่นั่งฟังนี่น้ำตาเกือบเอ่อ
ลองฟังไปพร้อมๆ กันไหมครับ
เพลง 20,000 โดย แสตมป์
ชีวิตนี้เรามีเวลา...กันแค่ไหน
ก็เคยได้ยินบางคนได้ลองประมาณเอาไว้
ว่าอย่างดีก็แค่สองหมื่นวัน
ไม่ต้องนับกันให้ชัดๆ ก็พอที่จะรู้
ว่าเวลาที่เราต่างมีอยู่บนโลกนั้น มัน...ไม่ได้มากมาย
และวันนี้เราจะใช้ไปอีกหนึ่งวันจากชีวิตที่แสนสั้น ไม่ได้ยืดยาว
ก็ดูเหมือนเรามาที่นี่กันแค่เพียงชั่วคราว อีกไม่นานก็คงต้องลาจากไป
อยู่ที่เราจะใช้เวลาที่มีอยู่บนโลกนี้กันยังไง
ให้คุณค่าดีๆ ทุกๆ วัน หรือปล่อยให้มันว่างเปล่าแล้วพ้นไป
ที่เราจะไม่ต้องมาเสียดาย เมื่อต้องจากมันไป
มีความฝันที่เราได้เคยวาดไว้ แบกอยู่บนหลัง
แต่ก็ยังไม่เคยจะลองเดินไปเอื้อมคว้า เวลา...อาจไม่รอให้เตรียมใจ
เพราะวันนี้เราจะเสียไปอีกหนึ่งวันจากชีวิตที่แสนสั้น ไม่ได้ยืดยาว
ก็ดูเหมือนเรามาที่นี่กันแค่เพียงชั่วคราว อีกไม่นานก็คงต้องลาจากไป
...
แค่อ่านก็เพราะแล้ว แต่ถ้าได้ฟังจะเพราะขึ้นไปอีก
ความรู้สึกระหว่างนั่งฟังเนื้อเพลง ผมรู้สึกซึ้ง เพราะมันเหมือนกำลังนั่ง "ฟัง" หนังสือ "กัมพูชาพริบตาเดียว" อยากขอบคุณแสตมป์ที่อ่านมัน และขยันนำมาแปลงเป็นหนังสือที่มีทำนอง หลายประโยคเหมือนได้ฟังตัวหนังสือในเล่มออกมาเริงระบำ
ผมอยากเขียนเพลงจากหนังสือมานาน กระทั่งวันนี้ได้มานั่งฟังเพลงที่แสตมป์แต่งจากตัวหนังสือของตัวเองก็ยิ่งอยากฟังเพลงอื่นๆ อีก แสตมป์ยังส่งอีกเพลงมาให้ฟัง เพลง "ร่ม" ที่แต่งขึ้นจากข้อเขียนเรื่อง "ร่ม" ในบล็อก "บ้านพักฝากอากาศ" ซึ่งก็เพราะไม่แพ้กันเลย
ในช่วงบ่ายแก่ๆ ผมจึงมารู้ว่าแสตมป์ไม่ใช่แค่รุ่นน้องคนหนึ่งที่เสียงหล่อ แต่งเพลงเก่ง แต่ที่จริงแล้วเขาเป็นนักร้องของวง 7thSCENE ค่าย love is อ้าว! นี่เราคุยกับคนดังอยู่นี่หว่า ผมนี่เชยจริงๆ เพราะน้องที่ชื่อบ๊อบเข้ามาทักและบอกกับผมว่าชอบเพลงที่ผมกำลังฟังอยู่ ซึ่งผมก็งงว่าเธอไปฟังมาจากไหน แล้วผมจึงได้รู้ว่าแสตมป์เขาดัง ผมเองที่เชย
ในสองหมื่นกว่าวันที่เรามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ ทางเดินของเราตัดกันไปมา เดินผ่านคนโน้น เดินชนคนนี้ บางทีเราได้รู้จักกัน บางครั้งก็แค่ผ่านไป แสตมป์เดินผ่านหนังสือกัมพูชาพริบตาเดียว แล้วทางของเราก็ได้มาตัดกัน
ในวิชาความคิดสร้างสรรค์ อาจารย์เคยให้ยกตัวอย่างเปรียบเทียบว่า ชีวิตเปรียบเหมือนกับสิ่งใด ผมเปรียบชีวิตคนเราว่าเหมือน "ถ่านไฟฉาย" ทุกคนก็เหมือนถ่านไฟฉาย มีพลังบรรจุอยู่ข้างใน และจะใช้มันหมดลงในวันหนึ่ง ข้อแตกต่างของถ่านไฟฉายแต่ละก้อนอยู่ตรงที่ ก่อนที่จะหมดพลังลงนั้น ถ่านแต่ละก้อนได้ใช้พลังไปกับอะไร ทำอะไร ส่องแสงสว่างให้ผู้คนในไฟฉาย, ทำให้เข็มนาฬิกาเดินเพื่อบอกเวลาคนอื่น, หรือไปใส่ในอุปกรณ์บางอย่างที่เป็นเครื่องมือประกอบกิจกรรมทำชั่ว
พลังเรามีเท่าๆ กัน เราใช้มันไปกับอะไร?
คล้ายกันกับเนื้อเพลงของแสตมป์
อยู่ที่เราจะใช้เวลาที่มีอยู่บนโลกนี้กันยังไง
ให้คุณค่าดีๆ ทุกๆ วัน หรือปล่อยให้มันว่างเปล่าแล้วพ้นไป
ที่เราจะไม่ต้องมาเสียดาย เมื่อต้องจากมันไป
กัมพูชาพริบตาเดียว กลับมาหาผมอีกครั้ง พร้อมกับชายคนหนึ่งที่ได้เดินตัดเข้ามาในเส้นทางชีวิต เขาเดินฮัมเพลงที่แต่งขึ้นหลังจากอ่านหนังสือเล่มนั้นจบ ตรงเข้ามาทักทายกัน
เส้นทางของเราแค่มาตัดกันในจุดหนึ่งของกาลเวลาเท่านั้น, ไม่ใช่ตลอดไป
ผมดีใจที่ได้รู้จักแสตมป์
กัมพูชาพริบตาเดียวก็สนุก
เพลงที่พี่แตมแต่งก็เพราะ
เนื้อหาหนังสือกับเพลง ก็ดี
ช่างลงตัวอะไรอย่างนี้
#53 By (124.121.98.66) on 2007-11-22 17:41